Even mijn giraf uitlaten

Week 45 (vanaf 23 mei)

Ons kleine boefje is een racemonstertje geworden. Hij kruipt nu echt snel, staat binnen een tel en als we een stukje met hem gaat lopen beweegt hij zijn beentjes zo snel dat zijn voeten nauwelijks de grond raken. Hij komt nu ook in elk hoekje van de kamer en vindt het vooral erg leuk om eindeloos terug te gaan naar die plekken waar hij niet mag komen. Wij blijven maar nee zeggen en hem ergens anders neerzetten en hij blijft ons met een stralende lach aankijken als we dat doen. Het is dus eerder een spelletje voor hem dan dat het indruk maakt.

Andere nieuwe 'trucjes' van Vigo zijn dat hij leert zelf zijn fles vast te houden bij het drinken (al vindt hij het nog steeds makkelijker als wij dat voor hem doen) en dat hij met smaak van Franse kaasjes eet. Ook wordt hij nu toch wat eenkenniger: hij lacht nog steeds naar iedereen, maar bekijkt iemand graag eerst rustig van een afstandje voordat diegene hem oppakt.

Helaas gaat het slapen van Vigo nog steeds rommelig. Overdag slaapt hij soms maar 1 keer en als hij 's nachts wakker wordt moet hij vaak hard huilen. Misschien heeft hij last van zijn gehoest of zijn snotterige neusje, of wil hij gewoon niet alleen liggen. Hij gaat pas na veel rondjes lopen en gesus weer slapen. 's Ochtends is hij om 6 uur vaak alweer wakker en wij dus ook. We gaan maar snel een boek met slaaptips kopen, hopelijk heeft Vigo binnenkort dan weer een beetje fitte ouders.

Als Vigo met Daniel een rondje door ons park wandelt komen ze een giraf tegen, die ook een ommetje maakt. Intussen wordt even verderop een circustent opgezet. Daar zijn ook kamelen en zebra's. Later in de week is er een hangbuikzwijn ontsnapt, die onder luid geknor weer terug binnen de hekken wordt geduwd. Vigo vindt het wel leuk om naar die rare dieren te kijken. Hopelijk blijft de tijger wel gewoon in zijn kooi zitten!