Knipoog

Vanaf 6 sept.

Gelukkig lijkt Vigo niet echt moeite te hebben met wennen aan de komst van Juna. Wij moeten er zelf wel even wennen dat ons kleine mannetje ineens helemaal niet meer zo klein is, maar eigenlijk al enorm groot vergeleken bij zijn zusje!
Vigo helpt ons graag met haar verzorging en blijft ook steeds heel lief voor haar. Het werkt dus goed dat we alles zoveel mogelijk bij het oude laten en hem veel persoonlijke aandacht blijven geven. Bovendien vindt hij het wel erg leuk dat hij veel cadeautjes krijgt van het kraambezoek, dat helpt vast ook een beetje.
Natuurlijk blijft hij wel, net als normaal, opzoeken waar de grenzen liggen van wat wel en niet mag. Hij zit nou eenmaal middel in de peuterpubertijd. Zolang we maar duidelijk naar hem zijn gaat het meestal best goed. Al zat hij laatst in de hoek te zingen 'Vigo zit in hoek', die straf maakte dus niet echt veel indruk...

Vigo's ontwikkeling gaat natuurlijk gewoon door. Zo kan hij sinds een tijdje echt springen, met twee voeten tegelijk in de lucht. Ziet er erg komisch uit, vooral door z'n blije, trotse koppie en omdat hij steeds met een aardig bonsje en een beetje wankel weer op de grond landt. Hij kan ook 'knipogen', dan knijpt hij heel schattig beide oogjes tegelijk dicht en houdt een handje voor één oog. En fietsen, voetballen en overgooien gaan ook steeds beter.

Ook maakt Vigo intussen hele zinnen ('Vigo met oma naar speeltuin weest') en kan je dus een echt begrijpelijk gesprek met hem voeren. Al neemt hij dingen erg letterlijk, dus je moet goed op je formulering letten.