Spelletjes zijn (meestal) leuk

Juni

We gaan voor de laatste keer met Vigo naar het consultatiebureau. Hij is 109 cm lang (hoort daarmee bij de langste 5% jongetjes van zijn leeftijd) en weegt bijna 19 kilo (prima in verhouding). Zijn ogen werken prima en zijn motoriek is goed, hij wil alleen geen rondje tekenen. En op de vraag wie er thuis de baas is, zegt hij na even nadenken dat papa dat is op de dagen dat papa thuis is, en dat mama dat is op de dagen dat mama thuis is. Goed bedacht hoor!
Maar dan is het tijd voor een prik, en dat is eng! Gelukkig lukt het om zijn arm slap te houden, waardoor hij tot zijn eigen verbazing concludeert dat het helemaal niet erg was! Pfoe, trauma opgelost.

Vigo heeft al een tijdje de kast met gezelschapsspelletjes ontdekt. Hij vindt al die spelborden, kaartjes, fiches en pionnetjes erg interessant en wil precies weten hoe alles werkt. Het liefste wil hij alle spelletjes met ons uitproberen. Met wat hulp en aangepaste regels gaat dat soms best goed! Omdat hij het zo enorm leuk vindt (en wij ook!) hebben we ook maar wat spelletjes gekocht die gemaakt zijn voor kleine kinderen. Nu moet Vigo alleen nog even leren dat hij niet alleen maar kan winnen...

Verder plaagt Vigo ons de laatste tijd graag en maakt steeds grapjes ("ik moet niet plassen hoor... grapje!"). En geheimpjes vindt hij ook erg leuk, die blijven nu meestal ook echt geheim. Met alle voetbalgekte voor het WK haalt hij ook een leuke grap uit, al is dat niet bewust. Hij praat volop over het voetbal, maar op de dag van de eerste wedstrijd heeft hij ineens geen zin meer. Blijkt dat hij denkt dat hij zelf die belangrijke wedstrijd moet voetballen, en dat kan hij nog niet zo goed. Naar het KDV wil hij die dag ook géén oranje shirtje aan (maakt 'm niets uit dat alle anderen dat wél zullen hebben). Maar als we hem aan het eind van de dag weer ophalen, met oranje shirt aan en vlaggetjes op zijn wangen, dan zegt hij dat oranje zijn lievelingskleur is en dat hij zijn shirtje noooooooit meer uit doet!